ผูกพันกับพระพุทธศาสนา (ชีวประวัติครูบาบุญชุ่ม)

ผูกพันกับพระพุทธศาสนา (ชีวประวัติครูบาบุญชุ่ม)

เนื่องจากโยมแม่แสงหล้าของท่าน เป็นคนมีจิตใจดี มีเมตตาเผือ แผ่โอบอ้อมอารี ทั้งต่อลูกเต้า ทั้งกับญาติมิตรพี่ ๆ น้อง ๆ ท่านเป็นผู้รู้จัก ตอบแทนบุญคุณเสมอ ถึงวันธรรมสวนะหากไม่เจ็บป่วยก็จะไปวัดไม่ขาดเพราะท่านชอบทําบุญ ถึงแม้ว่าความเป็นอยู่จะลําบากขัดสนบ้างก็ตาม ถึงวันพระโยมแม่จะหาอาหารตามมีตามได้ไปใส่บาตรทุกครั้ง นั่นคือก่อนที่คุณยายของครูบาเจ้าฯ คือแม่อุ้ยนางหลวง ยังไม่
เสียชีวิต

ดังนั้นเมื่อครูบาฯ อายุได้ ๔-๕ ปี แม่อุ้ยก็จะพาไปนอนที่วัดทุกครั้ง ที่เข้าปฏิบัติธรรมด้วย ยายสอนว่าให้ไหว้พระสวดมนต์ และภาวนาพุทโธฯ ตั้งแต่เล็ก ได้คลุกคลีอยู่กับวัดตั้งแต่ตัวน้อย ๆ เวลาเข้าโรงเรียน เป็น โรงเรียนวัด ซึ่งอยู่ติดกับวัด ดังนั้นเวลาว่างสิ่งที่กระทําบ่อยก็คือ ชอบเข้าไป ไหว้พระในวิหาร บางทีก็ภาวนาตามร่มไม้ ทําอยู่อย่างนี้ตลอดเท่าที่ท่านจําความได้

ครูบาฯท่านไม่รับเนื้อสัตว์มาตั้งแต่เกิดแล้ว ถ้าจําเป็นท่านก็เอา คําข้าวจิ้มแต่น้ําแกง บางทีก็ทานข้าวเปล่า ๆ บางทีก็ทานกับน้ําอ้อย บางทีก็ทานข้าวกับกล้วยไปวัน ๆ โยมแม่แสงหล้ารัก เอ็นดูครูบาฯ เป็นอย่างยิ่งไม่เคยด่าทอ ไม่เคยตีด้วย ไม้หรือฝ่ามือแม้แต่ครั้งเดียวในชีวิต

อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าชีวิตในวัยเยาว์ ของครูบาฯ จะทุกข์ยากลําบาก แต่ท่านก็เป็น เสมือนเพชรในตม คือจิตใจของท่านที่ได้รับการปลูกฝังคุณงามความดีอยู่เสมอ ทั้งจากคุณยายและจากคุณแม่ สติที่ ผนึกในกุศลจากการคลุกคลีอยู่กับวัด กับพระสงฆ์ จึงรู้สึกผูกพันกับคําสอน และวินัยในบวรพระพุทธศาสนาเป็น อย่างดีตลอดเวลา ยิ่งท่านได้ รับการสั่งสอนให้ขยันหมั่นเรียนเขียนอ่าน และ สอนให้หมั่นเพียรทํางานทุกอย่าง ก็กระทําจนสุดความสามารถ ไม่ผิดจากผู้ใหญ่ที่ผ่านการฝึกสมาธิจิตมา แล้วเป็นอย่างดี
เมื่อโยมแม่แสงหล้าใช้ไปซื้อของในตลาด บางทีมีเงินบาทเดียว ก็ได้ของมาสี่อย่าง ด้วยการรู้จักใช้สติปัญญา เช่นซื้อพริก ๑ สลึง เกลือ สลึง น้ํามัน ๑ สลึง เมียง ๑ สลึง เป็นต้น เพราะเงินสมัยนั้นมีค่ากว่า ยุคนี้ 

แต่หากไม่รู้จักใช้มันก็ไม่มีค่าอะไรเหมือนกันๆ เท่าที่อย่างข้าวสารซื้อได้ลิตรละแค่ ๑ บาท ก็พอกินไป ๒ วัน แต่ก็ ย่อมต้องใช้สติระลึกรู้เข้าจัดการมิได้ทําส่งส่งไปเหมือนเด็กอื่น จําได้ตอนโตมาแล้วบางทีโรคลมของโยมแม่กําเริบ ก็ถูกบ่นถูกว่าต่าง ๆ นานา ด้วยความลืมตัวบ้าง เสร็จแล้วพอรู้สึกดีขึ้น โยมแม่จะมาผูกข้อมือรับขวัญให้ทุกครั้ง

——-